Rondreis Corsica

Verslag ACSI-kampeerreis Corsica nazomer 2011

Dit verslag is een mengeling van de resultaten van kleine gesprekjes met alle reisdeelnemers en een door Anneke gemaakt liedje dat zij met haar Nico zong tijdens het afscheidsdiner.

De 47 deelnemers aan de reis worden met open armen ontvangen door het reisleidersechtpaar.

Wij zijn een stel hippe luitjes
Nog kwiek en zeer sportief
Wij wilden op vacantie
Met  ACSI was het motief

Prima omschreven. Een stuk of wat 50-ers, veel 60- en 70-ers en een enkele 80-er. Twee derde reed met een caravan, één derde in een camper. En dat was ook ongeveer de verhouding tussen de stellen met en zonder ervaring met groepskampeerreizen. Voor de meeste deelnemers was Corsica nieuw. Of op iedereen het volgende van toepassing was? 

Corsica was een droomwens
Dus telden wij ons geld
En als u verder luistert
Wordt het resultaat gemeld

Om tijdig op startcamping Italia in Torre del Lago Puccini te verschijnen zijn zeer verschillende aanrijroutes gebruikt.

Die hebben al de nodige ervaringen opgeleverd. Eén van de deelnemende stellen heeft bijv. een nachtje op een besneeuwde Zwitserse camping geslapen. Om de volgende dag goedgemutst de San Bernardino tunnel te passeren. Een ander stel was minder fortuinlijk. Autopech noopte tot wisseling van auto op de camping. Heel wat deelnemers gebruikten de dag na aankomst om Pisa en/of Lucca te bewonderen. Na terugkeer bleven ze met een onopgeloste vraag zitten: “Was nu de scheve toren of de enorme drommen toeristen het meest imposant”? Die vraag werd uiteraard niet beantwoord tijdens het kennismakingsrondje aan het eind van de middag. Motto: “Achternamen staan in het boek, nu gaat het om de voornamen”. Maar 47 stuks waren wel wat veel om in één keer te onthouden. En uiteraard ging het  over de volgende reisdag.

Wij gingen met zijn allen
In Livorno op het schip
Met sleurhut en met camper
Dat noem ik nog eens hip

Na een vroeg vertrek ging de kennismaking aan boord van de Moby Lines Ferry nog even door volgens de componiste van het liedje.

De één keek naar de ander
Wat voor groep zou het toch zijn
Maar na een uurtje varen
Vonden we het allemaal fijn

Al snel werd duidelijk dat ons reisleidersechtpaar(Marianne en Karel de Rooy) uit bijzonder hout was gesneden. Maar ook zij hadden, voor de 18e keer op weg naar Corsica, nog niet meegemaakt dat op de veerboot de caravan losgekoppeld werd van de auto. Om die vervolgens twee dekken hoger te parkeren.

Dan Karel en Marianne
Wat een geweldig stel
Ze houden van elkander
En ook van ons, dat begrijp je wel

Volgens Karel was het koud kunstje om de havenstad Bastia te verlaten. En hij had gelijk. Maar de eerste camping nabij Porto Vecchio had voor de meesten wel iets dichter bij Bastia mogen liggen. Het was een mooie rit met prima uitzichten: op het Corsicaanse bergland, op de zee en de bochten in de weg. En de camping La Vetta deed daar ook een beetje aan denken. Eerst een dagje wennen: bijv. boodschappen in Franse supermarkten, stadswandeling en een stevige wandeling naar de waterval voor de moedigen onder ons. Een prima inleiding op de eerste excursie: Per bus naar Bonifacio.

We gingen op excursie
In een Corsicaanse bus
Allemachtig, wat een hoogte
Rustig blijven dus

En die excursies waarvoor je, als je dat wilde, pas na thuiskomst hoefde te betalen, waren werkelijk juweeltjes in onze reis. De Kalanches in West Corsica, de doorsteek van Cap Corse van oost naar west, de schilderachtige stadjes, de haarspeldbochten die sommige deelnemers tot uitstappen verleidden. En een enkele keer een nachtelijke angstdroom te weeg bracht. Heel bijzonder: de gezelligheid tijdens de koffiepauze en de lunch. Om niet gauw te vergeten.

Natuurlijk gingen wij lunchen
Met worst en kaas en wijn
Gezellig met elkaar kletsen
En Karel zorgde voor de gein

Het reisleidersechtpaar kende Corsica van vele eerdere reizen. En op heel verschillende manieren maakten ze ons daar deelgenoot van.

We leerden veel van het eiland
Want Karel en Marian zijn perfect
Zij weten alles van Corsica
En spreken zelfs dialect

Karel wist in iedere stad het nodige van de citadel. En Marianne was tot in detail op de hoogte van de bouwjaren van de bezochte kerken. En ze bleek ook het externe geheugen van Karel te zijn.

En dan die citadellen
Oh, wat een vergezicht
En toch komt er een einde
Aan dit lange reisgedicht

En als we aan het eind van de middag een tikkeltje vermoeid de deur van camper of caravan hadden geopend had menigeen zijn campingburen al uitgenodigd om een drankje en een smakelijk hapje te consumeren voordat er gegeten ging worden. En dan kwam de buschauffeur toch weer in gedachten langs:

Soms moeten we nog wel denken
Aan die goede buschauffeur
Maar ach, we zaten ’s avonds
Weer voor eigen deur

Op een prachtige donderdagmiddag gingen we weer aan boord van de Moby Lines Ferry. Een uitgelezen kans voor de reizende reporter om iedereen uit te horen hoe de reis hen bevallen was. Een bloemlezing daarvan: geweldig genoten van het mooie eiland Corsica, werkelijk het Isle-de-Beauté met haar machtige bergen, diepe kliffen, onvergetelijke rotspartijen, schilderachtige baaien en slingerende wegen, een uitermate prettige reisgroep, prachtig weer dankzij de mooiweer-worst van Karel, mooie stranden, een onvergetelijke maansopkomst uit zee, en nog veel meer. Kortom een ACSI-Light reis biedt een ieder wat wils. En wie daar nog niet genoeg aan heeft, bijv. wie meer aandacht voor cultuur op zijn verlanglijstje heeft staan, doet er verstandig aan een andere reissoort te kiezen. En al die deelnemers die door de muggen gestoken waren op camping San Damiano nabij Bastia, en wie was dat niet, doen er goed aan voortaan een antiprikmiddeltje in de toiletzak te stoppen.

En toen kwam de afscheidsavond in Torre del Lago. Geweldig dat zo’n divers samengestelde groep tot zoveel kleinkunst in staat is: liedje zingen, ABC-tje van reiservaringen voordragen, vuurspuwen door een ijlings ingevlogen performer uit Las Vegas, etc. Maar in elk optreden hoge waardering voor ons reisleidersechtpaar. Zelfs van de 4 meereizende honden.

Ach Karel en Marianne
Onze dank is heel erg groot
En ook van de drie honden
Krijgen jullie een poot

En ze hebben natuurlijk aan het eind van de avond een warme hand en kussen van ons allen gehad. In het bijzonder van de minder fortuinlijke Monique en Rob Kampman. Maar door de inzet van Karel en Marianne en invallende camperchauffeur Henk hebben ze de reis kunnen vervolgen, En weten we inmiddels dat ze als eersten van ons gezelschap weer in eigen land zijn aangekomen.

Om met Karel te spreken: O ja, ik ben nog wat vergeten. Eén geplande camping hebben we niet bezocht: Camping Santa Barbara in Corte. Teveel schade door een meer dan verfrissende onweersbui. Maar de tocht langs Corte zal iedereen zich blijven herinneren. Dat was echt klimmen en dalen. En Rob en Marijke in het bijzonder zullen zich lang herinneren hoe ze ongepland hun caravan op één wiel  moesten parkeren. Maar dank zij hekkesluiter-camper Henk kwam er snel een oplossing. 

Iedereen die dit verslag leest zal begrijpen dat de reizende reporter en zijn Anneke buitengewoon genoten hebben van hun eerste ACSI-Kampeerreis. Een droomwens kwam uit. En daarin waren zij niet de enige!

De liefde voor dit eiland
De mensen en de natuur
Straalt van jullie gezichten
Werkelijk van uur tot uur

 

Nico & Anneke van den Broek

 

 

Kampeerreis door Corsica: “We hebben overal aan geproefd”

Benieuwd naar het Franse eiland Corsica? Ries en Elise Overbeek raden het u aan. “Een geweldige ervaring”, vertelt Ries, terwijl hij in zijn fotoboek bladert.
Corsica heeft veel indruk op Ries en Elise gemaakt. Elise: “De natuur was bijvoorbeeld schitterend. Vooral in het noorden van Corsica was de natuur spectaculair om te zien. De diepte, de smalle weggetjes, prachtig!”

Elise was jaren geleden al eens op eigen houtje op Corsica geweest. “We verbleven toen in een hotel en huurden een auto. Dat was eigenlijk niet zo handig, want we moesten iedere avond terug naar het hotel en konden daardoor niet ver uit de buurt gaan. Met de Corsica-kampeerreis van ACSI zie je wél het hele eiland.”

Het echtpaar is toevallig bij ACSI Kampeerreizen terecht gekomen. Samen met zijn vrouw Elise reisde hij vorig jaar vanuit Kroatië terug naar huis. Onderweg verbleven ze op een camping waar toevallig ook een groepsreis van ACSI vertoefde en ook op beurzen hadden zij ACSI Kampeerreizen wel eens gezien. Het leek hen erg gezellig om ook eens met een groepsreis mee te gaan. Het echtpaar heeft daar geen moment spijt van gehad. Ries: “De groep was leuk en met de reisleiders klikte het meteen.”

Ook groepsgenoten Tiemen en Tiesje Koopmans zijn enthousiast. Zij zijn al met verschillende ACSI Kampeerreizen meegeweest. Tiesje: “Het voordeel van zo’n georganiseerde reis is dat alles geregeld is. Bij de excursies is bijvoorbeeld waar nodig een gids aanwezig, en met een gids heb je vaak toch meer toegang dan wanneer je zelf een tripje maakt. Je weet zelf niet alle mooie plekjes te vinden.”

Het Franse eiland heeft de twee echt geïmponeerd. “Het bergachtige landschap, de kleuren, zo mooi” voegt Tiemen toe. “We hebben figuurlijk aan het hele eiland geproefd, alles gezien.” Ook het weer zat mee: één dagdeel regen en de rest van de vakantie stralend weer.
De reisleiding verdient een pluim volgens de vier kampeerders. “Het zijn leuke begeleiders die de reis in goede banen weten te leiden, erg fijn.”

De twee echtparen hebben onderweg ook de nodige grappige momenten beleefd. Zo ging de groep voor een excursie naar het mooie vestingstadje Bonifacio, met een treintje de berg op. Toen het treintje eventjes stopte, stapte Tiemen ook uit. Het eindstation, dacht hij. Tiesje: “Maar het treintje begon weer te rijden en Tiemen stond er nog!”
Soms werd de weg geblokkeerd door wilde varkens. Ries heeft er een foto van gemaakt en in zijn vakantieboek geplakt. “Die kwamen op kastanjebomen af”.

En volgend jaar? “De Griekse eilanden lijken me zo mooi”, zwijmelt Tiesje. “We hebben al met een ander koppel afgesproken om met die reis mee te gaan!”
Ries en Elise zijn er nog niet helemaal uit. “Het wordt de sportieve reis Mecklenburger Meren of ook Griekenland – Ionische eilanden.”

Ries en Elise Overbeek
Tiemen en Tiesje Koopmans

Corsica, la petite douche France

De reis start op 27 mei op de verzamelcamping Italia in Torre del Lago Puccini, met ruime staanplaatsen, prima sanitair en een goed restaurant. Door het mooie weer was de overtocht de volgende morgen met de Moby Vincent als een mini-cruise. Op het op dek was het goed toeven en werd al uitgebreid met elkaar kennis gemaakt. Na 2 uur varen waren de contouren van Noord-Oost Corsica al zichtbaar en kwam Bastia steeds dichterbij.

Frank en Leonie Broekman

'De route was adembenemend'

De ontscheping ging vlot en we waren snel op de 1^e camping bij Porte Vecchio, waar we een ruime plaats kregen. Vanaf camping La Vetta, met o.a. een prachtig zwembad, bezochten wij zowel Porte Vecchio als Bonifacio, steden met zeer veel historie en een kust met indrukwekkende krijtrotsen en vergezichten.

De rit naar de 2^e camping bij Porticcio was fraai, alleen jammer dat er door het slechte weer niet veel te zien was. Camping Benista was qua aanzicht prachtig, maar de plaatsen waren wat kleiner en het sanitair minder modern. Het zwembad, het fraaie Ajaccio en de prachtige dagtocht via Sagone, Vico, Col de Vergio, Evisa, Porto en Cargèse, maakte alles weer goed. Prachtig uitzicht onderweg op wegen vaak niet veel breder dan de bus; de route was adembenemend.

Een behoorlijke proef

De volgende verplaatsing via 3 passen naar Corte, was voor alle deelnemers een behoorlijke rij-proef, die echter door allen goed werd doorstaan. Het improviseren voor 25 plaatsen met weinig stroom op camping Restonica bracht de hele groep echt dichter bij elkaar. De vroegere hoofdstad van Corsica met z’n vele restaurantjes was op loopafstand en de treinrit vice-versa Vizzavona was geweldig. Het wegvallen van 1 extra verblijfsdag was jammer, naar onze mening hadden we ook direct vanaf Porticcio naar onze voorlaatste camping bij Calvi mogen rijden.

Vanaf Corte stonden we al rond 12.00 uur op Camping Le Pinède bij Calvi; een fraaie camping op loopafstand van het strand, met zwembad en keurig sanitair. De middagexcursie naar Calvi was een hoogtepunt; ook Calvi en omgeving is het zeker waard om langer op een camping te blijven.

Een toetje met slagroom

De laatste camping bij Moriani Plage was figuurlijk een toetje met slagroom. Camping Merendella had o.a. ruime plaatsen pal aan het strand met voor een deel nieuw sanitair. Vanaf de camping zijn er prachtige tochten te maken. Ook op Merendella kan men meerdere dagen van Corsica genieten.

De laatste reisdag ging weer via de ferry, waar het een heel gedoe was om iedereen aan boord te krijgen; meerdere auto’s moesten apart van de caravan 1 of 2 dekken hoger staan, maar daarna deed de zon z’n uiterste best om al varende alle indrukken van Corsica nog een extra kleurtje te geven. We kwamen in de schemer op camping Italia terug, waar we nog 2 nachten bleven en zelfs nog konden genieten van het gloednieuwe zwembad, welliswaar tegen betaling. Na het afscheids-diner ging ieder op zondag 14 juni z’n eigen weg.

Onbezorgde vakantie

Samenvattend, was onze 1^e ACSI-groepsreis een prettige ervaring, vooral door de professionele leiding van Bertram en Marja Laurier met de welkome assistentie van Betsie Scholten, die als een soort vliegende keepster overal aanwezig was. Heerlijk dat er onderweg niet veel te regelen viel. Zomaar alle campings op en af kunnen rijden, gereserveerde ferries, excursies, diverse lunches en diners; het was een bijna onbezorgde vakantie waar we met heel veel plezier op terugkijken.

Frank en Leonie Broekman

Veel gezien, veel gehoord en veel gelachen

We hadden nog nooit eerder een dergelijke, georganiseerde caravan/camperreis meegemaakt totdat we van Anneke en Martien hoorden dat ze dit jaar met ACSI naar Corsica zouden gaan. Naar Córsica? Daar wilde mijn man al jaaaaaren heen maar dat was er nog niet van gekomen. “Nou,” zeiden ze, “waarom gaan jullie ook niet mee, er is vast nog wel plaats.”

Leny Vlas

Zo reden we dinsdag 2 juni van Florence naar Camping Italia in Torre del Lago Puccini, niet ver van Pisa. Het daar verzamelen voor de reis vonden we al meteen een voordeel: konden we eerst nog een aantal dagen naar Florence. We zaten toch in de buurt en als pensionada hebben we tenslotte tijd zat.

Ondertussen hadden we bericht gekregen dat ons begeleidend echtpaar, Frans en Annie Truwant, met pech langs de weg stonden en op een vervangende auto (met trekhaak!) stonden te wachten. Ze hadden nog 400 km te gaan… Waarschijnlijke aankomst: eind van de middag van 3 juni. Dat lukte en om 19.00 uur hadden we ons eerste kringgesprek waar we met onze medereizigers kennis maakten.

Zo te zien en te horen, zouden we het wel met elkaar kunnen vinden en dat bleek ook zo. We waren met 15 koppels inclusief Frans en Annie. Een gezelschap van bijna alleen maar gepensioneerden, behalve Luck en Wilma. Zij waren onze benjamins en voor het eerst zonder hun 5 dochters op vakantie.

Het ruige bergachtige eiland

Tja, en hoe is het verder gegaan? Veel gezien van dit ruige bergachtige eiland waarvan op de hoogste toppen (de hoogste is 2700 m.) nog sneeuw lag en de flanken begroeid zijn met de ondoordringbare maquis. Veel gehoord van Frans die ons een aantal keren meenam voor een stadswandeling. Hij wist heel veel te vertellen over al het moois en bijzonders op dit eiland dat trots is op zijn beroemde afstammeling Napoleon. Je komt hem dan ook op veel plaatsen tegen.

De wens voor onafhankelijkheid van Frankrijk zag je aan de leuzen in graffiti en aan de kogelgaten in veel wegwijzers.  Soms spannende routes naar een volgende camping  zoals die in Corte in het binnenland (hier en daar behoorlijk steil en bochtig), maar altijd mooie met nu en dan prachtige panorama’s en zicht op pittoreske bergdorpjes. Eeuwenoude steden/stadjes met hun citadel die erboven uit steekt. De drie gezellige gezamenlijke diners, een paar keer samen eten in een grote kring op de camping waarbij ieder voor zijn eigen potje zorgde.

Vrijheid

Als je dat wilde, kon je mee met de drie excursies, maar je had de vrijheid om je eigen programma te maken. Frans had daarvoor A4-tjes vol tips en routes (naar o.a. watervallen) gemaakt en onder de ACSI-paraplu opgehangen. Wilde je alleen maar lekker lui genieten van het bijna dagelijks prachtige weer dan kon dat ook op een van de stranden bij Porto Vecchio, Calvi of Moriani Plage. Bij deze laatste 2 plaatsen lag de camping zelfs aan het strand. Of je ging gezellig winkelen of mosselen of wat dan ook eten of een wijntje drinken op een terrasje.

Er waren medereizigers die in Porticcio een boot hebben gehuurd voor een dag varen in de Golf van Ajaccio en reizigers die in Calvi meegingen op een tocht met een catamaran langs de prachtige ruige kust. Wijzelf hebben nog een duik gemaakt bij Porticcio: met een zicht van wel 20 meter zwommen we op zo’n 15 m. diepte tussen enorme, mooi “begroeide” rotsblokken  met scholen vis waaronder één met barracuda’s, een paar prachtig gekleurde naaktslakjes, kreeft enz. Het mooiste vonden wij de octopus die de stenen, door onze gids voor zijn hol weggehaald, weer met zijn vangarmen teruglegde.

Excursie

Ik hield een dagboek bij en hieronder volgt mijn verslag van de busexcursie vanuit Porticcio door de bergen naar Evisa, Porto, de Calanche-kliffen en Cargèse.

“Over een niet zo steile weg reden we via de grote baai van Sagone het binnenland in. Daar werd het anders: een smalle, bochtige weg omhoog en de chauffeur moest nu en dan heel voorzichtig manoeuvreren. Soms moest hij uitwijken voor een stuk weggezakt wegdek of varkens! Maar het was voor ons heerlijk ontspannen: niet zelf rijden, alleen maar genieten van het bijzondere landschap. We reden door een van de mooiste bossen van Corsica en via een col (1500 m) zakten we een beetje af naar het bergdorp Evisa voor de koffie. Toen weer verder naar Porto.

De kronkelige weg voerde ons omlaag met zicht op een werkelijk schitterende ruige roze bergwand, in feite de wand van een canyon die door de rivier Aïtona is uitgesleten. In het begin reden we min of meer op gelijke hoogte met de toppen maar hoe dichter we bij Porto kwamen en dus lager, hoe meer de toppen boven ons uitstaken. Het “oh, wat mooi” was niet uit de lucht en mijn camera maakte overuren (niet alleen die van mij).

Geleidelijk kwam de prachtige baai van Porto in zicht. Porto of La marine d’Ota. Het stadje Ota zagen we ook liggen. Volgens Frans heeft het landbouw maar kunnen de produkten niet over land vervoerd worden en had het dus een haven nodig. Vandaar. In Porto hadden we een korte stop van een half uur. De golf wordt gedomineerd door een oude Genuese vestingtoren zoals er zoveel op Corsica zijn. Achter het stadje is een moderne jachthaven. Daarna reden we een stukje terug en links omhoog naar een restaurant voor de lunch op een terras.
 
Min of meer verzadigd gingen we verder, op weg naar wat het mooiste stuk van de kust van Corsica moet zijn: de Calanches-kliffen. We reden bocht na bocht weer omhoog en zagen de Golf van Porto beneden ons steeds kleiner worden en tenslotte uit het zicht verdwijnen. We reden het gebied van de Calanches binnen. Imponerend met zijn ruige, steile, scherpgetande en gegroefde rotsen/bergen, roze, hoog.

Je verwondert je over de kracht van wind en water die in de loop van miljoenen jaren dit hebben doen ontstaan. Je kon er je fantasie erop loslaten: schildpad, hond, olifant? Vooral tijdens de wandeling van een half uur bij Piano. Daarna pikte de bus ons weer op en reden we naar de volgende stop: het stadje Cargèse.

Dit stadje heeft als bijzonderheid dat het een katholieke kerk heeft en een Grieks-orthodoxe er tegenover! Er zit een hele geschiedenis aan vast maar voor ons was het vooral boeiend de Grieks-orthodoxe kerk van binnen te zien. De bouw maar ook het interieur is anders dan bij een katholieke kerk. Heel interessant en mooi! Van het stadje zelf  viel me de goot voor het regenwater op midden in de straat en de stoel waarvan de achterpoten korter waren dan de voorpoten zodat je op die hellende straat toch recht kon zitten! En dan overal die overdaad aan prachtige kleurrijke  bloemen. Toch wel een hele mooie tijd om hier te zijn.
 
Uiteindelijk kwamen  we via de Baai van Sagone weer terug op de camping. Prachttocht!” 

Geweldig

Wat kan ik nog meer vertellen. We hebben (maar dat is persoonlijk) ook ontzettend veel gelachen. Weer terug in Torre del Lago Puccini was het laatste kringgesprek “met gebak van Annie” deels onder de paraplu. ’s Avonds hadden we het afscheidsdiner in het restaurant op de camping met daaraan voorafgaand een “aangeklede borrel” van ACSI.

Allemaal heel gezellig vooral door de uitmonstering van Luck en Wilma, door Anneke die alle ingeleverde rijmelarijen met Frans en Annie in de hoofdrol aan elkaar praatte, regelmatig onderbroken door de ludieke yell: “ Aaah may, aaah may, ik rij in een Hyundai!!” (hun vervangende auto). Als dank voor hun inzet kregen ze een Corsicaanse knapzak met inhoud.

Geweldig toch?

Leny Vlas

Onze indruk van dit prachtige eiland was overweldigend

Na enthousiaste verhalen van onze kinderen en familie, besloten ook wij “de oversteek” te maken naar Corsica. Hoewel we volgens deze families best op eigen gelegenheid de reis konden maken, besloten we toch om “lekker te leunen” en boekten wij de Corsica-reis bij ACSI.

Freerk en Jikke Klopstra

Op 27 mei 2009 verzamelde de groep zich in Torre del la Puccini. Hier werden we verwelkomd door ons enthousiaste reisleidersechtpaar Bertram en Marja Laurier en als assistent-reisleidster werd Betsie Scholten voorgesteld. De volgende dag moesten we al voor dag en dauw vertrekken naar Livorno voor de overtocht. Alles verliep erg vlot en na wat gepuzzel met het rijden door Bastia, kwam de hele groep behouden aan op onze eerste camping in Porto Vecchio.

Van hieruit bezochten wij de citadel van Porto Vecchio en maakten we de excursie compleet met een boottocht langs de calanches naar het schitterende Bonifacio. Na 4 dagen hier te zijn geweest, vertrokken we op maandag naar Porticcio. Jammer genoeg was het die dag slecht weer en misten we veel van de prachtige vergezichten, maar dat werd op de volgende dagen ruimschoots goedgemaakt.

Kliffen en baaien

Een excursie naar de rode calanche kliffen was werkelijk onbeschrijfelijk mooi. Bij iedere draai in de weg had je een ander zicht op de kliffen of zag je een baai. Onze “trektocht” over het eiland ging verder, via de Col de Vizzavona kwamen we in Corte terecht. We verbleven daar op een leuke kleine camping, waar vandaan je zo de stad met zijn citadel inliep.

'Thuis' zijn op de camping

Hierna was Calvi ons volgend reisdoel. Weer voelden we ons enorm verwend. La Pinède was een schitterende camping, gelegen aan zee en tegen de stad. Met enige spijt verlieten we Calvi voor de laatste Corsicaanse camping Merendella in Moriani-plage. Al snel waren we “thuis” op deze geweldige camping. We stonden er werkelijk pal aan zee. Het weer was geweldig, dus er viel eigenlijk niets meer te wensen. Zelfs een eventuele laatste wens werd ruimschoots vervuld met een werkelijk unieke excursie naar Cap Corse, met weer een heel ander landschap en beeld.

Overweldigend

Onze indruk van dit prachtige eiland was overweldigend. Met pijn in onze harten maakten we ons dan ook op voor de terugweg via Bastia, Livorno opnieuw naar Torre del la Puccini, waar deze reis ook was begonnen. Achteraf was de keus om deze reis met ACSI te maken volgens ons een goed besluit.
 
Gedurende deze reis kwamen we er achter dat “vele deuren”, (campings) zeker zo vroeg in het jaar, speciaal voor ACSI opengaan. Ook de genoemde excursies, zouden we dan waarschijnlijk niet gemaakt hebben. Uiteraard heeft ook het gezelschap van het reizen met een  (leuke)groep en een geweldig leidersteam, zo zijn voordelen. Zo kon je geheel vrijwillig deelnemen aan een gezamenlijke barbecue en niet te vergeten de jeu de boules wedstrijden.

Al met al heeft deze reis ons een erg goede indruk gegeven van al het moois dat Corsica te bieden heeft.

Freerk en Jikke Klopstra

Een schitterende Corsica reis

De reis gaat van start op 27 mei 2008 in Pacengo di Lazise aan het prachtig gelegen Gardameer. Dit is een mooi beginpunt van de kampeerreis. Via Pisa met zijn onovertroffen Piazza Miracoli gaan we naar Livorno voor de overtocht naar Corsica.

Karel en Marianne de Rooij

Bij het naderen van de kust van Corsica beleef je soms al de eerste kennismaking met het eiland en ruik je af en toe, vooral in het voorjaar, de maquis van het eiland.

Corsica, ook genoemd Ile de Beauté ( eiland van schoonheid), is werkelijk een pareltje in de Middellandse zee. Maar Corsica is meer dan dat. Het is één van die weinige plekken in de wereld met karakter. De geschiedenis door de eeuwen heen is ook al indrukwekkend door de strijd tegen de overheersers met vooral de vader des vaderlands Pasquale Paoli als leider.
Als we in Bastia van boord gaan rijden we langs de oostkust naar Porto Vecchio waar we al een heel mooi stukje van Corsica gaan verkennen.

Natuur en stranden

De bergen zoals het mooie Bavella massief, bij Corte de Restonica kloof, de bergen achter Calvi zijn enkele aanraders. Om Corsica echt te zien en te proeven is een wandeling in de bergen fantastisch en overweldigend.
De wandelroute GR 20 wordt niet voor niets als mooiste route van Europa vermeld. Ook de stranden gelegen aan de baaien met als grote toppers het strand van Palombaggia 10 km. ten zuiden van Porto Vecchio en de Callanches bij Porto zijn indrukwekkend.

Naar Bonifacio, Les Callanches en Cap Corse

Om het eiland goed te zien maken we vanzelfsprekend bustochten. In Bonifacio is het genieten in een van de oudste steden van het eiland. De excursie door de bergen met uiteindelijk de Callanchekust, het mooiste stukje Corsica is adembenemend. Op Cap Corse, de duim van Corsica slinger je met de bus langs kustwegen met schitterende uitzichten. Ook de beide grote plaatsen Bastia en Ajaccio, als Napoleons geboortestad, worden niet vergeten.

Een eiland om nog eens naar terug te keren

In Pisa nemen we afscheid van elkaar. We hebben veel van Corsica gezien. Wij denken dat velen onder ons nog wel eens terugkeren.

Wij, het coördinerend reisleidersechtpaar, zijn na vele jaren Corsica nog steeds verliefd erop en wensen u een fijne vakantie.

Karel en Marianne de Rooij

Corsica: meer dan gewoon een zonovergoten eiland met pittoreske dorpjes!

We komen in Corsica aan met de boot in mist en regen. Naar de eerste camping rijden is best moeilijk, maar ben je een paar dagen op het eiland, merk je hoe bijzonder alles is.

Het is zeer verrassend 

Geen uitzicht is hetzelfde. Het is er ruig, erg mooi, wijds en nooit saai. De zon kan er wel degelijk uitbundig schijnen, zodat de excursies niet in het water vallen: een heerlijke temperatuur! Waar we ook komen; het is zeer verrassend.
 

Sfeer van Napoleon 

De dorpjes zijn gezellig en typisch Frans, de grotere steden ademen de sfeer van Napoleon. De kust met de wachttorens is schitterend! Wij kunnen ons verdiepen in de plantengroei en vinden bijzondere soorten. Vooral de bomen zijn prachtig.

En als je het dan ook treft met de reisleiding en de groep van reizigers, kan er niets meer stuk!

Antoinette le Rütte-Veringa en Wim Kanbier

'De granietformaties veranderen van goud naar roze tot vuurrood'

Van 27 mei tot 14 juni 2008 namen wij deel aan de kampeerreis naar Corsica. De start is in Pacengo, aan het Gardameer, in Italië. 

Theo en Dini Nijbacker.

Aan boord van de Moby Vincent  

Na twee dagen gaat we via Pisa richting Corsica. In Livorno gaan wij aan boord van de Moby Vincent van Moby Lines. Tijdens de overtocht is het prachtig weer en in 4½ uur bereiken wij Bastia. In Bastia is het nog steeds zonnig, maar een half uur later was het gedaan met het mooie weer. Tot aan Porto Vecchio, onze plaats van bestemming, blijft het behelpen met de weersomstandigheden. Onze reisleiders, Marja en Bertram, staan ons al op te wachten en wijzen ons een plaats op het doorweekte kampeerterrein. Na het plaatsen van de caravan, zijn wij ook nat en het regent nog steeds. Daarna gaan wij ons verkleden, doen wij gauw de elektrische kachel aan, openen wij de ramen en drogen de kleren stuk voor stuk voor de kachel.

De stemming is opperbest 

De volgende dag schijnt de zon weer volop en zoekt iedereen een droog plekje. De stemming is opperbest en het lijkt alsof iedereen de regen alweer is vergeten. De camping ligt in een mooi stukje natuur. Daarna horen wij dat wij pas een dag later dan gepland naar de volgende camping gaan en niemand vindt het een bezwaar. De camping in Porticcio staat namelijk voor tweederde onder water. In het nabijgelegen Ajaccio is in 100 jaar niet zoveel regen gevallen.

Bonifacio lijkt te zweven op een wolkenband van kalksteenlagen

Tijdens de excursie naar Bonifacio maken wij een boottocht langs de kust van die stad. Doordat de zee de krijtrotsen heeft uitgeschuurd, lijkt de stad te zweven op een wolkenband van kalksteenlagen; heel bijzonder om te zien! Vanuit Porticcio is er ook een schitterende excursie naar de Calanche-kliffen. Het uitzicht onderweg is adembenemend! De granietformaties veranderen in de loop van de dag van kleur, van goud naar roze tot vuurrood. Wij bezoeken, al dan niet onder begeleiding, mooie oude steden en dorpen. Op het hele eiland is de natuur heel afwisselend en erg mooi. Doordat het de rest van de tijd mooi weer is, valt er heel veel te genieten.

Dankzij een gezellige groep medereizigers en prima reisleiders is deze kampeerreis (onze 7^e met ACSI) voor ons zeer geslaagd.

Theo en Dini Nijbacker.